Wel of niet?

Mei 2013 waren wij met de pil gestopt, spannend hoe lang zou het duren? Elke maand denk je wel wat te voelen, maar wat moet je voelen?  In november/december hadden wij het druk en Coen zat nog te sukkelen met zijn enkel dus waren wij helemaal niet bezig met zwanger worden.

[divider]

Eerste kerstdag had ik ongesteld moeten worden, het kwam niet. Tweede  kerstdag toch maar even voor de zekerheid een test gedaan zodat we wisten of ik lekker een wijntje kon drinken en lekker meloen met rauwe ham kon eten, dit kon want de test was negatief.

Op de verjaardag van mijn oma zat ik ineens ‘s avonds te huilen en was ik nog steeds niet ongesteld, de volgende dag ging Coen zijn vuurwerk halen en was ik zo blij dat hij even weg was, ik was namelijk bloed sacherijnig. Ik had nog een testje liggen dus ik dacht laat ik hem maar even doen, hij zal toch negatief zijn..maar tot mijn verbazing was hij positief.  Ik heb Coen in mijn opwinding gebeld en denk wel 100 keer van de badkamer naar de slaapkamer gelopen, en toen hij opnam…liepen de tranen over mijn wangen. Ik heb 30 december positief getest, en 31 december ben ik jarig…een mooier verjaardagscadeau konden wij ons niet wensen.

Nandi_blog1_1

Eerste afspraak

In januari hadden wij de eerste afspraak bij de verloskundige, spannend. Omdat ik echt niet wist hoever ik was, het kon 8 weken zijn of misschien zelfs al langer kregen we de week daarna al een echo. Met een volle blaas gingen we terug naar de verloskundige en kregen wij onze eerste echo, hierop bleek dat ik minder ver zwanger was dan dat we dachten, ik was 6 weken zwanger en op 15 september 2015 uitgerekend. Halverwege februari kregen wij de termijn echo, en daar zagen wij onze mooie baby rond zwemmen in mama haar buik, ons wonder. Tot dit moment voelde ik me goed, ben nog lekker een paar dagen weg geweest.

In de periode dat alles weer beter hoort te gaan en de misselijkheid afneemt, begon het bij mij toe te nemen. Boodschappen doen was een hel, als ik klaar was met het rondje kon ik snel rennen naar de auto om daar mijn maaginhoud op de parkeerplaats achter te laten, de wc was mijn beste vriend geworden. Het was op een gegeven moment zo erg dat ik echt niks meer binnen hield, na zwaardere medicijnen en een bezoekje aan de huisarts en ziekenhuis, bleek ik uitgedroogd te zijn maar mocht ik gelukkig nog naar huis, achteraf had ik me misschien maar moeten laten opnemen, want ik heb er nu veel langer over gedaan om te herstellen denk ik. In deze periode kreeg ik ook te horen dat mijn contract niet verlengd zou worden, 2de paasdag zou mijn laatste werkdag zijn.

Met  18 weken hebben wij een pretecho laten maken, wij wilden graag weten wat het werd. Mijn gevoel zei al vanaf het begin dat wij een jongetje zouden krijgen, en daar was het spannende nieuws, het werd een jongetje. Vanaf dat moment zaten wij op een blauwe wolk, en zijn wij heeeerlijk blauw wezen shoppen voor onze kleine man.

Nandi_blog1_3

Het één en ander!

Ik was bijna hersteld van het een, en het ander stond alweer voor de deur. Ik kreeg last van mijn rug en ik hield wat vocht vast in mijn rechterbeen. Na advies om naar een fysio te gaan, bleek dat ik bekkeninstabiliteit had, maar wel in hele erge mate want ik kon niet meer lopen van de pijn in mijn rechter been, ik was zelfs weer begonnen met spugen van de pijn. Ik ben op mijn oerkracht naar de 20 weken echo geweest, geen pretje want zij zat met haar arm op mijn been en heb dus echt niet kunnen genieten van deze echo, gelukkig was wel alles goed met onze kleine babyboy. Op zaterdag kon ik niks meer, zelfs de trap af was een inspanning waarna ik 2 uur heb zitten huilen. Na wat gepreek heb ik toch maar de huisartsenpost gebeld en daar kon ik ‘s middags terecht. Toen we binnen kwam bij de dokter zag deze gelijk dat mijn rechterbeen dikker was en konden we door naar het vlietland ziekenhuis omdat hij bang was voor een trombose been.

[divider]