Thalyssia Dunya

Kevin besloot om de verloskundige te bellen, we kregen Lillian aan de lijn. Ze vroeg of mijn vruchtwater helder was en of ik al weeën had. Het vruchtwater was helder en nee ik had nog geen weeën. Ik moest terug bellen als ik om de 2 a 3 minuten weeën zou krijgen.

[divider]

Mijn zusje en Kevin waren ontzettend zenuwachtig en lieten dit ook merken door om alles te gaan lachen. Ineens voelde ik wat, het leek wel een wee en na 10 minuten had ik er weer 1. Ik zei nog nou als dit het is dan houd ik het makkelijk vol. Langzaam kwam gelukkig ook mijn gevoel weer terug naarmate mijn weeën heftiger werden. Weer 10 minuten later volgde er een wee die wel wat heftiger was. En ineens na ongeveer 5 minuten kwam er een hele heftige wee. Daarna kreeg ik echt een weeënstorm. Mijn zusje hield de tijd bij en zei dat ze om de 4 minuten kwamen en zeker wel een minuut aanhielden. Ik lag echt te kronkelen op de bank en de weeën bleven maar komen. Ineens zei Kevin ik ga weer bellen hoor, helemaal in paniek zei ik dat dit niet mocht want ze moesten om de 2 a 3 minuten komen. Mijn zusje zei Mel, je hebt ze al om de 3 minuten en ze houden 1 tot 1,5 minuut aan. Dus Kevin belde weer naar Lillian. Ze besloot om maar even te komen kijken aangezien ik het niet meer uit hield en het ineens zo snel was gegaan. Lillian kwam vrij snel en uit het niets besloot mijn hondje helemaal uit zijn plaat te gaan.

Mijn Hummertje

Ik stond helemaal versteld, mijn Hummer die altijd zo vrolijk en lief was naar iedereen wilde nu Lillian aanvallen. Hij zag mij natuurlijk pijn hebben, iedereen was gestrest en midden in de nacht kwam er ineens een vreemde binnen. We besloten om hem maar even in de bench te stoppen aangezien Lillian ook bang was voor honden. Ze zei dat ik even moest liggen op de bank en dan ging ze even voelen hoeveel cm ontsluiting ik had. Ik had nog maar 1 cm ontsluiting en Lillian zei dat dit nog wel even kon gaan duren. Ik verzekerde haar ervan dat dit echt heftig was en dat ik dit niet even kon opvangen met mijn ‘zieke’ rug. Ze besloot om een half uurtje te blijven en zag dat ik dit inderdaad niet ging redden. Ze besloot om naar het Ikazia te bellen en door te geven dat ik het absoluut niet langer vol ging houden en dat mijn rechterkant eerder die nacht al gevoelloos was geworden.

Ik heb mijn zusje mijn moeder laten bellen, want ik had gezegd dat ik haar erbij wilde hebben. Mijn moeder en stiefvader moesten op stijl en sprongen de auto in vanuit Zeeland. Kevin liet ik mijn opa en oma bellen want Hummer moest en zou naar hun gaan, dit had ik al eerder afgesproken en dat wilde ik ook. Dus ook zij moesten de auto in om mijn Hummertje op te halen die toch al zo van streek was. Toen mijn opa en oma waren aangekomen leek het mijn opa verstandiger om Kevin en mij naar het Ikazia te brengen aangezien ik het niet meer uithield en Kevin ook erg zenuwachtig was.

De hand van Kevin

Rond 04.00 uur in de nacht kwamen we bij het Ikazia aan. We mochten gelijk naar de 8e verdieping en kregen een mooie kamer. Toen ik in het bed lag zei ik tegen Kevin, ik denk toch dat ik het alleen met jou wil doen en dat ik mijn moeder er niet bij wil. Rond 5 uur stapte mijn moeder de kamer binnen en aangezien ik ontzettende weeën had vond ik het allemaal wel best. Uiteindelijk toen ik hoorde dat Kevin met mijn moeder aan het kletsen was, gaf het mij rust dat ik wist dat hij niet alleen was. De gynaecoloog kwam binnen en voelde dat ik al 4 cm ontsluiting had. Dit schoot lekker op. Ze besloten om mij pijnstilling te geven, iets wat ik niet wilde want ik had besloten om het puur natuur te doen. Maar omdat ze het risico niet wilde nemen dat mijn lichaam weer een gedeelte zou uitvallen besloten ze dat het toch verstandiger was. Ik koos uiteindelijk maar voor een prik in mijn been die ervoor zorgde dat je in de pauzes tussen de weeën wat slaperig werd en het leek alsof er 10 minuten tussen de weeën zaten in plaats van 1 minuut.

Bij elke wee wilde ik Kevin zijn hand hebben zodat ik iets had om in te knijpen, maar na een paar uurtjes kreeg Kevin flink last van zijn handen en besloot hij om stiekem met mijn moeder te wisselen. Iets waar ik zelf niets van heb gemerkt. Ik weet nog dat er een zuster binnen kwam en aan mij vroeg of ik het idee had dat ik naar de wc moest. Ik zei dat dit niet het geval was en dat ik wel goed lag. Ik hoorde haar tegen Kevin en mijn moeder zeggen dat ik zo wel zou roepen want ik zat al tegen de 10 cm aan. En inderdaad ze was de deur nog niet uit of ik vertelde Kevin dat er iemand moest komen want ik had een ontzettende druk.

Persweeën

De zuster kwam en zei dat ik al persweeën had, ze belden Lillian op om te zeggen dat ze naar het ziekenhuis moest komen. Ik moest nog even de weeën wegpuffen tot Lillian er was. Dit ging natuurlijk niet meer en ik zei dat ik het niet meer tegen kon houden. Ze besloten dat als Lillian er niet binnen 10 minuten was ze een gynaecoloog zouden halen. Op het moment dat ik het echt niet meer hield stormde Lillian de kamer binnen. Ze gaf me meteen ontzettend veel rust, ze vertelde wat we gingen doen en dat zodra er een wee was ik mocht gaan persen. Uiteindelijk gingen er 52 minuten persweeën voorbij. Dit kwam omdat ik altijd heb paardgereden en mijn bekkenbodem spieren ontzettend getraind zijn. Elke keer als ik perste, ging ze ook weer een klein stukje terug. Maar na die lange minuten met persweeën was ze daar eindelijk mijn kleine prinsesje, Thalyssia Dunya, geboren om 09:20!