Supergewicht

Ik heb in de vier weken daar veel voorbij zien komen, dagjesmensen zoals ik ze noemde, maar ook mama’s die toch met 24 weken bevielen. Meer dan lof voor de activiteitenmensen daar, toen ik werd opgenomen baalde ik zo ontzettend dat ik geen fotoshoot meer kon doen en geen gipsbuik, dit stond zo hoog op ons verlanglijstje.

[divider]

Een mazzel, dit organiseerden ze daar ook, ook kwamen ze meerdere malen per week langs om te knutselen, te leren haken en zelfs de kapper kwam op bezoek.  Nadat ik de 30 weken gepasseerd had werd het voor ons wat rustiger, wij wisten dat het vanaf nu wel redelijk goed zou gaan als hij geboren werd.

Ik had een vaste zaalarts gekregen en mocht eindelijk elke dag een half uurtje naar beneden. Ik was bijna 32 weken zwanger en alles ging goed dus was er in een overleg besloten dat ik maandag naar het vlietland mocht omdat de baby ook nog ´genoeg´vruchtwater had om zijn longen te ontwikkelen. mijn zaalarts was er van overtuigd dat ik niet ging bevallen. Het was ook weer tijd voor de groeiecho en meneer werd op donderdag nog 1900 gram geschat.

Toch Koorts

De 5e zaterdag in het Sofia zou Coen later komen omdat hij eerst even wat aan het kamertje zou doen, in de nacht had ik elke keer rugpijn maar ik had geen zin om op het knopje te drukken en viel elke keer rustig in slaap. Toen ik ‘s ochtends wakker werd, wist ik dat het mis was. Aan de ctg en daar waren al weeën te zien. Coen was al op de hoogte en heb hem toch maar gevraagd zo snel mogelijk te komen.

Er werd gelijk bloedgeprikt en kreeg ik verschillende onderzoeken. Ik had geen ontsluiting en ze hadden niet verwacht dat mijn bevalling door zou gaan zetten, mijn bloedwaardes waren goed en ik had geen koorts…daarom werd er besloten om mijn bloedverdunners te spuiten omdat deze ook erg belangrijk waren. Even later kreeg ik toch koorts en binnen no time zat er een infuus in met antibiotica en magnesium.

Wikken en wegen

Er stond ook gelijk een anesthesist aan mijn bed, als ik een keizersnede zou krijgen zou deze onder algehele narcose zijn en Coen mocht er niet bij zijn. Uiteindelijk kreeg ik geen ontsluiting en mocht ik ook geen pijnstilling, het ging goed met mij en met de baby maar hij moest toch geboren gaan worden, na lang wikken en wegen is er toch besloten om een keizersnede te doen. Er waren een paar spoedgevallen dus ik moest even wachten, heb nog even heerlijk geslapen op een beetje pijnstilling wat ik wel mocht…om 19:30 kwamen ze ons halen..om 20:00 is Keano geboren met een gewicht van 2250 gram en 42 cm lang. Een super gewicht.

Nandi_blog3_1

Nadat ik was uitgeslapen werd ik even naar de neonatologie gereden om Keano te zien, ik was zo suf dat ik daar eigenlijk niet zoveel aan had. Ik weet nog dat Keano erg lag te brommen maar dit was omdat zijn longenblaasjes nog niet goed open stonden. Ik werd naar mijn kamer gereden en ben lekker in slaap gevallen, ineens lag ik aan de andere kant van de gang..op de kraamafdeling.

Echt mamagevoel

Coen is na de bevalling bij Keano gebleven, ik moest eerst uitslapen. Toen ik wakker werd stonden ze gelijk boven mijn hoofd en wat had ik een pijn, al snel kwamen ze me halen om naar Keano te gaan. Ik was zo suf dat ik alleen nog weet dat hij lag te ´brommen´.

De volgende ochtend om 6 uur stonden ze alweer aan m`n bed voor medicatie, ook kwam de
vraag of ik borstvoeding wou geven, ik wou graag borstvoeding geven en kreeg ik gelijk de kolfmachine erbij en uitleg..succes! Vanaf toen begon het kolven..mijn 2e dagtaak. Met bed en al mocht ik ‘s ochtends naar Keano toe, daar aangekomen kreeg ik gelijk Keano op mijn blote  borst om lekker te  buidelen. ‘S middags kregen wij bericht dat Keano verplaatst zou worden naar de High Care, Coen is deze rit met hem mee geweest, wel spannend hoor maar een stap de goeie richting op. Helaas mocht ik deze dag maar twee keer naar Keano toe, maar na de 2e keer had ik echt het gevoel dat ik mama was geworden.

[divider]

Nandi Flier