Oh nee niet weer…

Na 2 weken voel ik me zo misselijk, ik moet alleen maar overgeven !! Ik ben blij, dit is toch een teken dat het  goed zit ?? Ik ga naar de wc en ik heb bruin bloed oh nee… niet weer alsjeblieft ??? Ik veeg elke keer af maar het blijft bruin bloed. 

Ik ben zo bang ik bel de verloskundige op en ik mag gelijk komen. Ik was nu inmiddels 6 weekjes  en moest meteen door voor een echo naar het Ruwaard van Putten ziekenhuis.  Ik zat daar alleen, mijn man was niet in de buurt en daar zat ik dan in de wachtkamer zo zenuwachtig te zijn en was nog steeds kotsmisselijk. Of was het bedrog? Nam ik mezelf in de maling? Misschien zit er helemaal niets of is het niet levend…

[divider]

Ik mocht naar binnen en Karin was de echoscopiste. Ik zou een binnenwaartse echo krijgen en mijn hart bonsde in mijn keel. Karin stelde me op mijn gemak en vroeg me of ik nog meer klachten had.Ja enorme last van misselijkheid!! We keken naar het scherm en daar zat het vruchtje en daar knipperde het hartje !!!!! Ik krijg nog steeds tranen in mijn ogen als ik aan dit moment denk en besef dat ons kindje er zat en leefde !!!! Daar lag ik dan, helemaal alleen gelukkig te zijn, met tranen van geluk en met de eerste foto van ons kindje in mijn hand  verlaat ik het ziekenhuis. Ik bel direct Bob op en roep we krijgen echt een baby, het hartje klopt !!!! `S avonds gaan we met de echo naar onze ouders wat  een moment …

December 2008 het geslacht

Vandaag gaan we kijken wat het zal worden, ik ben echt zenuwachtig! Ze zei zie je het al ?? Nou ik zag niks want waar moest ik kijken dan ?? Het is een meisje !!!! Hoor ik het goed ?? Een meisje.. Mijn ogen stralen, mijn mond krijgt een glimlach van oor tot oor. Ik kijk mijn man aan en ik geniet van dit moment, van mijn droom en mijn kleine meisje yessssssss. Mijn vriendin bevalt 15 december van haar dochter en ik mag gelijk komen kijken, wat een speciaal moment, daar lag ze mijn nieuwe kleine vriendinnetje Jenaiya …

Tot de vijfde maand heb ik elke dag gespuugd, ik werd overal misselijk van. Ik werkte en de mensen roken de geur als ik moest spugen. Daarom had ik een emmer in het magazijn gezet want de wc was beneden. Ik kon niet normaal werken en kreeg ook last van mijn benen en stuitje. Alles werd zwaar en zitten deed zeer en moest ik dus lang staan waardoor werken erg lastig werd.

Een nieuw jaar 2009

Het jaar begon en 2009 is het jaar waarin ik uitgerekend ben van onze dochter en om precies te zijn 11 mei dus nog even geduld .. In de maand maart krijgt mijn schoonvader een beroerte, hij is zichzelf niet meer en ik ben zo gestresst.. waarom nu ??? Mijn schoonvader is als een vader voor mij, ik heb zo een goede band met hem. Ik kan hem echt niet missen hij heeft al een hartinfarct gehad een paar jaar terug en nu dit weer en sinds zijn beroerte is hij veranderd. Hij is zo stil geworden maar hij is er nog en gaat straks opa worden van ons kindje ..Ik krijg een extra echo en alles gaat goed met de baby, ik maakte me toch zorgen na al die zenuwslopende dagen .

In week 29 ga ik de ziektewet in en dat is geen straf want het werd prachtig weer en ik zou dus poepiebruin bevallen.

Vrijdag 1 mei

Ik ging met mijn vader shoppen om de laatste dingen te kopen  en na een uur kon ik niet meer,  het het is warm en ik pas geen schoen meer door het vocht in mijn voeten. Ik heb maat 36 maar door het vocht moet ik slippers dragen in maat 40 !!! Ik weeg nu 67 kilo en woog eerst 50 kilo, jeetje wat gaat het hard! Najat zei: “na je bevalling ben je zo op je oude gewicht het is alleen maar vocht!” Ze had gelijk! Mijn vader masseert mijn voeten, wat doet het zeer zeg en ben moe pfff. `S avonds zeg ik tegen Bob: “Twee mei zou ik wel een mooie datum vinden om te bevallen.” Want zitten, liggen of staan maakt niks meer uit alles doet namelijk zeer.

Die nacht om 02.00 uur voel ik dat mijn bed nat is, ja het is 2 mei vandaag !! Oh jee geplast in bed ? Nee het is geen plas, het ruikt zoet, het is vruchtwater !! Ik maak bob wakker het gaat beginnen hoor mijn water is gebroken hij zegt heel droog: “Nee joh, niet nu, waarom `s nachts ?” Haha. Na een uur beginnen mijn weeën, eerst lachen we erom dat stomme gepuf en na een half uur wordt het steeds erger en krijg nu echt pijn in mijn rug. Rugweeën auwww heb nog nooit zo`n verschrikkelijke pijn gevoelt in mijn rug. Het is ondraaglijk en ga maar douchen met de straal erop ik heb pijn en ik moet ook steeds naar de wc.  Oké rugweeën zijn echt pijnlijk en om half 6 bel ik de verloskundige Najat,  de weeën zijn nu zo heftig en ze komt om 07.00 uur even langs en heb 2 cm ontsluiting.

Om half 9 komt ze weer even langs, heb nu 4 cm en ze vraagt of ik pijnbestrijding wil, jaaa mijn rug doet  zeer dus op naar het ziekenhuis. Als een diva kleed ik me aan, had speciaal een mooi huispak gekocht met bijpassende sjaal en hoeveel pijn ik ook had ik moest het aan! Haha met mijn zonnebril op en hup in de auto. Wat een hel weet niet hoe ik zitten moet en dan die weeën erbij auwww als nou maar niet die brug open gaat… zal je net zien, maar nee dat gebeurde gelukkig niet.

In het ziekenhuis ga ik douchen, heerlijk, maar  als ik pijnbestrijding  wil hebben mag ik nu niet meer douchen. Ik ga liggen en krijg banden om mijn buik om de hartslag van de baby in de gaten te houden. Dat doet zeer, bij weeën spannen die banden heel hard om je buik, wat een rotding ik wil hem los trekken, ik word er agressief van en krijg een prikje in mijn been en val af en toe een soort van in slaap. Mijn man mag me niet vasthouden en ook niet naast me zitten, wil niemand in de buurt met pijn. Hij zit op een krukje toe te kijken, de zusters denken vast dat onze relatie niet goed is omdat hij niet m`n hand mag vast houden. Heb wel medelijden want hij zit daar en kijkt toe ik zei steeds :”geeft toch niet hè?” Ik wil gewoon met pijn alleen zijn. Najat zei achteraf dat de zusters  inderdaad dachten dat de relatie niet goed zat, ach arme bob hihih

Om 14.00 uur heb ik 10 cm ontsluiting en ja ik mag persen zegt Najat. Ik pers maar weet eigenlijk niet wat ik aan het doen ben ik voel geen persweeën meer. Na een uur persen gebeurt er niets, de arts komt erbij om met dokter Worst naar een echo te kijken. Ze ligt dwars met haar hoofdje, helaas het wordt een keizersnede !!! Ik moet huilen al die moeite voor niks en nu paniek!! Een spoedkeizersnede, alles ging nu in een razend  tempo. Bloed werd afgenomen, infuus katheter ingebracht en ik was boos! Geef me nu een ruggenprik riep ik, even wachten je krijgt hem zo zeiden de zusters, neee nu !!

Op de operatietafel moest ik zitten?? Nee dat kan ik niet vooroverbuigen nee nee riep ik,  oké dan krjg je geen ruggenprik zei de anesthesist. Nou ineens kon ik voor over buigen hoor en mijn man werd snel omgetoverd in een groene jas en ik lag daar. De ruggenprik was heerlijk. Ik voelde een hoop getrek aan mijn lichaam en het rook naar popcorn maar dat was mijn huid  die ze openmaakte. Daar was ze dan, om 15.52 is Priscella geboren en woog 3120 gram. Ze werd boven het doek gehouden en wat was ze mooi. Ze pakten haar snel en namen haar mee en papa mocht ook mee en ik lag daar alleen. Geen kind, geen man en het ging allemaal zo snel.

Ze kwamen heel even terug, ik gaf haar een kusje en ze werd weer meegenomen. Het leek uren te duren! Ze gingen nu mij dicht hechten, m`n hartslag ging naar beneden ik werd misselijk ik dacht echt dat dit mijn laatste minuut was het leek net of m`n lichaam me verliet en gaf mezelf een soort van over ..( niet wetende dat ik te veel bloed was verloren ). Ik lag in een kamer het leek wel een gang en naast me stond een magnetron, ik lag te trillen als een rietje had het zo koud  brrrr warme dekens over me heen niks hielp en voelde me ellendig het was net een film.

Eindelijk werd ik naar de kamer gereden daar zaten mijn twee liefdes! Mijn man met mijn dochter in zijn armen, samen hebben we een traantje gelaten.Wat was ze mooi en wat was het allemaal heftig gegaan .

[divider]

Ramona Voshol