Klap van achter

De dagen vlogen voorbij. Ik voelde me ontzettend goed en was druk bezig met alle voorbereidingen. We deden zo veel mogelijk samen in de weken dat Kevin thuis was. Ik was in november op weg naar mijn werk in Sliedrecht, toen ik op een weg vlakbij mijn huis van achter werd aangereden. 

[divider]

Wij stonden stil op de weg en de auto achter ons zag niet dat we stil stonden, op het moment dat de bestuurder dit wel zag kon hij niet meer op tijd remmen waardoor hij op de auto achter mij klapte, toen ik in mijn achteruit kijk spiegel keek om te kijken waar de klap vandaan kwam, klapte de auto achter mij vol op mijn auto. Kevin was niet thuis en in paniek belde ik hem op om te vertellen wat er was gebeurd. Verder voelde ik me redelijk goed en heb nog de schadeformulieren ingevuld. Uiteindelijk mijn werk gebeld en gezegd dat ik later zou komen. Mijn achterkant zat in elkaar maar ik kon er gelukkig nog mee rijden, eenmaal op mijn werk toen de adrenaline gezakt was voelde ik me toch niet zo lekker, ik kreeg erg veel last van mijn onderbuik waar mijn riem had gezeten. Ik ben wat eerder naar huis gegaan en besloot om de dag erna ook nog even thuis te blijven. Ik ben die dag nog wel even langs Jy & Ik gegaan om naar het hartje te luisteren en om even alles te controleren. Gelukkig was alles goed en klopte haar hartje nog goed.

Donderdag ging ik vol goede moed op weg naar mijn werk, eenmaal door de tunnel bij Papendrecht dacht ik jeetje wat is het koud in de auto, de verwarming doet het helemaal niet, dus ik de verwarming vol aangezet, maar dat had ik beter niet kunnen doen. Ineens gingen alle lampjes branden en mijn auto stopte ermee, gelukkig kon ik snel naar de vluchtstrook waar ik snel mijn auto stil zette, er kwam allemaal rook onder mijn motor kap vandaan. Weer Kevin in paniek opgebeld, want daar stond ik dan met een kapotte auto, ijskoud, met een zwangere buik langs de snelweg om half 8 in de ochtend. Snel heeft Kevin het één en ander voor me geregeld zodat mijn auto opgepikt werd en ik een leenauto kreeg, zodat mijn auto gemaakt kon worden. Kevin vertrouwde mijn auto niet meer en hij besloot dat ik met zijn auto naar werk ging en hij mijn auto zou nemen. Probleem opgelost.

Een nieuw jaar en aftellen maar

In december kon mijn lichaam het niet meer aan en besloot ik om minder te gaan werken. Ik heb de ziekte van Bechterew en voornamelijk in mijn rug, ik slik hiervoor dagelijks Diclofenac en door mijn zwangerschap mocht ik dit niet meer slikken. De combinatie zwangerschap en Bechterew is niet zo’n goede combinatie. Je zwangerschap maakt je gewrichten en banden juist week, terwijl Bechterew ervoor zorgt dat alles vast zit en je ontstekingen krijgt. Ik ben lekker 4 dagen gaan werken en dit ging redelijk goed. In december nam ik tussen kerst en oud en nieuw lekker vrij. We besloten om dit jaar Kerst bij ons thuis te vieren, voor het eerst in ons nieuwe huisje met de hele familie samen. Met oud en nieuw ben ik bij Kevin aan boord gegaan, we gingen een nieuw jaar tegemoet, het jaar dat we een gezin gingen vormen, het jaar dat we voor het eerst ouders gingen worden en het jaar dat een klein meisje ons gezinnetje zou verrijken.

Het aftellen was begonnen, nog 6 weekjes en dan had ik heerlijk zwangerschapsverlof. Helaas gaf mijn lichaam niet mee en mocht ik van de Arbo nog maar 4 dagen 4 uurtjes per dag werken. Dit gaf mij veel meer rust en ik merkte dat mijn lichaam mee begon te werken. Door Najat werd aangeraden om naar de fysio te gaan, zij zou mij kunnen helpen met mijn rug die steeds meer te verduren kreeg. Het was eindelijk zover de laatste ochtend voordat mijn zwangerschapsverlof in ging. Heerlijk, ik had wel 4 maanden ‘vakantie’. De tijd die vloog voorbij en mijn dagen vulde ik in met hele stukken wandelen met mijn hond en paard. Mijn nesteldrang zorgde ervoor dat mijn huis dagelijks spik en span was en mijn pinpas kreeg het die weken ook zwaar te voorduren, want ja ik had nou eenmaal tijd over en wat is er nou leuker om nog even de laatste dingetjes te shoppen voor je kleine meid. En niet te vergeten, ik was niet alleen, mijn zusje die in Zeeland woont moest voor 10 weken stage lopen in Rhoon. Daarom heeft zij gevraagd of ze 10 weken bij ons mocht wonen. Natuurlijk vond ik dit helemaal niet erg, want zo had ik aanspraak en mocht er wat zijn als Kevin niet thuis was dan kon mijn zusje mij helpen.

Paniek

Op 14 maart gingen wij om half 6 nog even voor controle naar Jy & Ik. Ik was op 20 maart uitgerekend en na wat controles besloten we dat als ze die vrijdag erop er niet zou zijn, ze me zouden strippen. Ik vond het allemaal best want Kevin was net 2 dagen thuis en ik wilde wel dat hij erbij zou zijn en niet als een speer van boord af moest komen, met het risico dat hij misschien niet op tijd zou zijn.

Diezelfde avond hadden we een verjaardag van Kevin zijn oom. Iedereen daar was natuurlijk super nieuwsgierig en iedereen vroeg; voel je al wat? Nou nee hoor zei ik tegen iedereen, ze zit nog lekker warm hierbinnen en ik denk dat het nog wel even zal duren voordat ze zich meldt. Toen we weer thuis kwamen wilden Kevin en ik beide wat anders zien, omdat ik een programma had opgenomen besloot ik om beneden te kijken. Ik heb helaas niet veel van het programma gezien want ik was in slaap gevallen.

Om 10 over half 3 in de nacht schrok ik wakker, had ik nou in mijn broek geplast??? Ik zag dat mijn hondje tegen me aan was gekropen en zei dat hij maar even weg moest gaan. Toen ik op wilde staan voelde ik een hele golf langs mijn benen lopen. Ik schrok echt en ging gauw van de bank af. Ik durfde niets meer te doen want het bleef lopen, ik riep keihard Kevin, maar als Kevin slaapt dan slaapt ie echt diep. Gelukkig hoorde mijn zusje me wel en riep Mellll, wat is er? Ik zei maak Kevin wakker mijn water is gebroken. Mijn zusje was lichtelijk in paniek en riep waar ben je dan? Zij had natuurlijk verwacht dat ik naast Kevin zou liggen. Tegelijkertijd maakte ze Kevin wakker die met 2 stappen beneden was. Ik vertelde hem dat hij me op de wc moest zetten, mijn zusje haalde droge kleding voor me boven en zo was ineens ons hele huis in rep en roer. Terwijl ik op de wc zat sloeg mijn rechterkant ineens dood, ik had er geen gevoel meer in…

[divider]

Melanie Jonker