Grote klussen

Druk bezig in ons nieuwe huis, waarvan we in april de sleutel hebben gekregen en helemaal casco op hebben laten leveren, dus aardig wat te doen. Maar terwijl we druk bezig waren in ons huis, waren wij ook meteen bezig met nog een andere klus, namelijk zwanger worden!

[divider]

Aangezien mijn vriend Kevin, kapitein op de binnenvaart is hadden wij dus maar twee weken per maand en moesten we goed uitrekenen wanneer de beste tijd voor ons was om zwanger te raken. Maar ondanks dat wij maar twee weken per maand met elkaar waren, was het de 2e maand al raak. Ik merkte al aan mezelf dat mijn lichaam aan het veranderen was en had dus al toen ik één dag over tijd was een zwangerschapstest gedaan. En daar kwamen ineens twee streepjes tevoorschijn. Omdat Kevin net twee dagen weg was en wij dus weer 2 weken zonder elkaar zouden leven, heb ik het hem telefonisch moeten vertellen, wel wat minder romantisch, maar dat mocht de pret niet drukken en ik kon het echt niet voor me houden.

Whatsapp

Toen Kevin weer thuis kwam, waren we natuurlijk super blij om elkaar weer te zien, maar ook omdat we nu een gezin gingen vormen. Nieuw huis, samenwonen en ook nog eens gezinsuitbreiding en dat allemaal in een paar maanden tijd. Maar dit blijde nieuws moesten we natuurlijk nog even voor ons houden, want we wilden de 12 weken gepasseerd zijn voordat we het aan de buitenwereld zouden vertellen. Zo gezegd, zo gedaan, wij klusten erg hard in ons huis en deden net alsof er verder niets aan de hand was. Helaas kon Kevin niet bij alle afspraken zijn van de verloskundige door zijn werk, daardoor heeft hij wel wat echo’s en afspraken gemist. Zo ook de eerste afspraak bij JY & IK. Vol zenuwen maar toch helemaal alleen ging er ik naartoe. Daar zag ik voor het eerst ons kleine wondertje. Ook toen duidelijk was dat het hartje klopte en ik dit uiteindelijk hoorde, kon mijn geluk niet meer op. Helaas was er niemand met wie ik dit geluk kon delen. Dus besloten Najat en ik om het hartje op te nemen via mijn telefoon, zodat ik dit naar Kevin kon sturen. Zo was hij er toch een beetje bij en kon ook hij genieten van het tweede hartje dat in mijn lichaam klopte. En via whats app heb ik de foto’s opgestuurd van de eerste echo.

Moe

Na de 12 weken te zijn gepasseerd hebben we het aan de familie verteld, eigenlijk niet op een speciale manier, iets wat ik bij de volgende wel zou doen. Iedereen reageerde erg enthousiast, maar er zeiden ook mensen “nu al”??? We waren immers nog bezig in ons huis en we deden alles al op een rap tempo, maar ja zo zijn wij nou eenmaal. Nadat ons huisje eindelijk af was trokken wij er in juni in met ons hondje Hummer. Maar nu stond er een nieuw project voor de deur, de babykamer! Wat was dit een leuke tijd, lekker shoppen en bovenal samen genieten. Mijn zwangerschap verliep voorspoedig en ik had eigenlijk weinig last, wel was ik steeds erg moe, maar ja ik werkte 37 uur, kluste nog steeds in ons huis, had er een huishouden bij en was zwanger dus ik dacht dat het wel een combinatie van zou zijn. Toen ik het bij JY & IK vertelde besloten ze om toch maar een ijzertest te doen en wat bleek ‘deze was niet goed’ en daardoor was ik dus zo moe. Met een paar ijzertabletten ging mijn zwangerschap voorspoedig en was ik minder moe.

Mijn vriend was overtuigd!

Omdat mijn zusje drager is van bepaalde ziektes die zij ook kan overdragen aan haar kinderen, is er besloten om ons door te sturen naar de klinische genetica om daar het één en ander uit te sluiten. Gelukkig kregen wij het nieuws dat ik niet die ziektes had en mijn kindje dus geen risico liep, wel moest ik met 37 weken terug naar het Erasmus MC om een echo te maken van mijn bekken om te kijken of daar geen uitstulpingen zaten, die de bevalling konden belemmeren.

De weken vlogen voorbij en ik besloot om zo snel als het mogelijk was een 3 en 4D echo te doen, want ik wilde dolgraag weten wat ik kreeg. Zelf had ik het gevoel dat het een jongen was, mijn vriend was overtuigd dat het een meisje werd. Wij gingen naar Babyview in Zoetermeer met 16,5 week. Het was prachtig om te zien, dat wondertje in mijn buik had alles al. Handjes, voetjes, vingertjes, teentjes, een prachtig ruggengraatje en noem maar op. Zo bijzonder om te zien dat er een mini mensje in mij groeide. En daar was het moment dat ze vroeg, wil je weten wat het wordt?! Jaaaa dat willen we zeker, tot mijn grote verbazing had ik helemaal geen gelijk en ze zei je verwacht een meisje! Wat een verrassing maar wat leuk!! Omdat het toch in een winkelcentrum was besloten wij, mijn ouders en opa en oma om meteen maar wat meisjes kleding te shoppen! Nu was het echte genieten begonnen. Een klein meisje in mijn buik!

[divider]

Melanie Jonker