Gewoon bevallen of keizersnede!

Ik wist het zeker, ik wil weer een keizersnede. Wat nou als ik normaal zou gaan bevallen en het weer niet lukt dan is al die moeite voor niks! Ik wil gewoon nu zelf bepalen wanneer m`n kleine meisje wordt gehaald en niet bang zijn voor de bevalling! Ik mocht een datum kiezen en ik had 18 september in m`n hoofd en die was vrij !!!

[divider]

Dinsdag 18 september prinsjesdag ( prinsessendag )

Om 8 uur moet ik in het ziekenhuis zijn, toch ben ik zenuwachtig. We brengen Priscella bij onze vrienden. Ik krijg een infuus en een katheter en alles mislukt! Infuus gaat er niet in en katheter schiet eruit… auww, dat was niet zo prettig. Krijg een mooie blauwe schort aan en m`n prachtige muts op mijn hoofd, charmant hoor met m`n sokken eronder. Ben vrolijk en een gezonde spanning giert door mijn lichaam nu ik weet wat er gaat gebeuren, straks om half 1 heb ik een dochter erbij !!

Op naar de operatiekamer, ik kan nu alles volgen want de vorige keer was net een sneltrein. Ik kreeg een ruggenprik en dit deed weer geen pijn en de artsen zijn heel gezellig en we hebben de grootste lol. Deze keer heb ik een vrouwelijke arts en ze gaat nu bij m`n oude litteken snijden.  Mijn man maakt foto`s en ik lig heel ontspannen te praten, wel is het een eng gevoel, heel m`n buik gaat heen en weer en ik voel geduw en getrek en word daar wel een beetje eng van.

Om 12:41 is ze geboren, wat was ze mooi en klein. Ze weegt 2545 gram en Lucienna is haar naam. Papa mag weer mee en ik blijf weer liggen maar met een beter gevoel, dit was een goede operatie. Ik word daarna naar de uitslaapkamer gebracht en lig nu met meer mensen. Ik krijg van de zuster morfine en ik word er zo duizelig van, verschrikkelijk. Als ik meer wil moet ik het zeggen, nou nee hoor ik ben  gelijk high en praat met dubbele tong en moet er zelf om lachen.

Het duurde lang met een man naast me die lag te gillen dat hij dood  ging. Erg gezellig voor iemand die net is bevallen, deze keer had ik geen naweeën en ik voelde me best goed. Eindelijk naar m`n kamer en ik lag in dezelfde kamer als drie jaar geleden het was een déjà vu, ik beleefde het opnieuw. Daar waren ze, papa met Lucienna. Zo een lief klein baby’tje en na een uurtje kwam Priscella kijken naar haar kleine zus. Toen ze binnen kwam lopen hield ik het niet droog! Wat een mooi moment, vol trots kwam ze naar me toe en zei: “hallo mama, hallo lieve kleine zus” en gaf een kusje, wat wil een moeder nog meer…

Na mijn verlof ben ik nog één maand gaan werken en heb besloten na 13 jaar te stoppen met werken en voor mijn gezin te zorgen. Een grote beslissing in m`n leven waar ik het de eerste maanden heel zwaar mee heb gehad! Ik raakte even in een diep dal, het verdriet kwam nu pas, na mijn zwangerschap. Ik heb me nog nooit zo ellendig gevoeld en ik kon er niks aan doen.. ik had twee gezonde kindjes en alles wat ik me kon wensen en toch voelde ik me zo.

Toen lucienna  één werd voelde ik weer dat ik mezelf terug had gevonden, ik voelde me weer de oude, waar was ik al die tijd? Nu is het 2014 en gaat het goed! Ik geniet elke dag en soms mis ik wel eens het werken, het even weg zijn, geen mama zijn, maar dat compenseer ik met etentjes en uitgaan met vriendinnen. Desondanks heb ik geen moment spijt gehad van deze beslissing.

Lucienna zie ik elke dag steeds wijzer worden en Priscella kan ik elke dag uit school halen. Het is druk maar wel genieten en dit is het leven wat ik dolgraag wou, dit is mijn droom !!! Wie weet ga ik na een paar jaar weer werken als er iets leuks op mijn pad komt en beide kids op school zitten.

Priscella is bijna vijf en lucienna is nu anderhaf jaar en ons gezinnetje is compleet :-).

[divider]

Veel liefs, Ramona Voshol