Een tweede….?

Dani is inmiddels twee en we hadden nog 3 embryo`s in de vriezer bij de kliniek. Gingen we het nog een keer proberen of…. JA…..Helaas hadden de embryo`s van de vorige punctie niet gepakt. Amber moest opnieuw gaan prikken en er moest opnieuw aangeprikt worden. Amber zag hier enorm tegenop…. Ze deed het wel, wat een trots voor mijn vrouw en respect dat ze ondergaat wat haar zo tegenstond. Maar ze deed het voor ons geluk en voor onze droom.

[divider]

We kregen twee dagen later weer het telefoontje, vanmiddag werd er weer een embryo van de 9 (zeer goed) teruggeplaatst. We gingen dus vol goede moed naar de kliniek en het embryo werd teruggeplaatst. Nu moesten we weer twee hele lange weken wachten. Na die 14 dagen mochten we testen…. JA twee streepjes!! We zijn zwanger….

Zusje?

Alles verliep goed, Amber was deze keer wel misselijk en had een enorme behoefte aan karnemelk ( echt heel veel!!!) maar goed als dat het ergste is haha…
Met 17 weken hebben we een echo gepland voor de geslachtsbepaling. We hebben al een prachtige meid dus een jongen, ja dat zou fantastisch zijn maar Dani wilde graag een zusje. Ondertussen was onze schoonzus ook zwanger hun wisten dat ze een meisje kregen. Wij waren rond de 20e januari van uitgerekend en zij de 16e van januari. Best bijzonder was het.

Maar goed, we gingen voor de echo en uiteraard ging de dame eerst kijken of alles voor zover zij kon zien goed was en toen…… Ze kon het geslacht zien…..“het heeft een piemeltje!” zei ze. Het drong nog niet door, onze dochter Dani was erbij en was best boos. Ze wilde zo graag een meisje, maar wij waren zielsgelukkig wat wilde we nou nog meer. Uiteraard had een meid ook goed geweest maar dit was de perfecte combi en we zouden liegen als we zouden zeggen geen voorkeur te hebben.  Na een paar uur bedacht Dani dat als wij ons jongetje nou aan onze schoonzus zouden geven en wij dan hun meisje zouden nemen het toch nog leuk zou zijn, want dan konden ze samen met de poppen spelen, naar dansles enzv… (kinderlogica is soms zo grappig!)

Eenmaal thuis gingen we over namen brainstormen. Ik heb de gekste namen voorbij horen komen en een ding was wel zeker als we een jongetje kregen zouden we hem als tweede naam vernoemen naar de overleden vader van Amber. De kamer zou gerestyled worden, blauw behang alles blauw blauw…. Al met al is het een prachtige kamer geworden. Dat kan het vrouwtje echt heel goed ( ik doe de uitvoering that’s all).

20 weken

De 20 weken echo was ook goed, we gingen dus al naar het eind toen een week voor de sinterklaas Amber mij ineens belde op mijn werk “Wess ik heb verschrikkelijke buikpijn zeg maar bijna puf-buikpijn, ik moet even best snel naar de verloskundige ik voel me er echt niet goed bij!”

SHIT, wat is dit… het is te vroeg…. hij mag nog niet komen dat is nog niet goed uh uh uh naar huis NU!!!!

Thuis stond Amber in de keuken en ik zag direct dat het menens was al dacht ze het verborgen te houden met een lachje en een grapje, we zijn naar de praktijk gegaan waar Najat het een en ander onderzocht. Ze vond het toch beter naar het ziekenhuis te gaan en dat deden we. In het ziekenhuis aangekomen werden er van die paddenstoelen op Amber haar buik geplaatst, er was wee activiteit te zien! Balen dus want Amber werd hier toch wel heel bang van. Elke keer werden we alleen gelaten niet wetende wat er moest gaan gebeuren of wat er verder aan de hand was.

Opeens gingen alle toeters en bellen af. Ze kwamen binnen walsen en vroegen Amber van alles. Amber trok wit weg toen de gynaecoloog vertelde dat ze moest blijven. Ze probeerde nog met beloven rust te houden enz. of ze dan toch mee naar huis mocht maar nee was nee. Gelukkig ook maar. Amber kreeg pillen daar kreeg ze enorme hoofdpijn van en prikken in haar benen. Toen we eerder die dag bij Najat waren in de praktijk en we zeiden naar het Vlietland ziekenhuis te willen vroeg ze of we het zeker wisten. Hadden we maar niet daarvoor gekozen, maar goed dat wisten we toen ook nog niet.

Amber kreeg een folder in haar handen gedrukt met alle mogelijkheden als het kindje geboren zou worden of we een rondleiding wilde op die afdeling en dat als het geboren zou worden het wel erg te vroeg was……. Niet echt tactisch, al zeg ik het zelf. Die nacht had Amber zo nu e dan nog steeds flinke krampen van boven uit haar buik naar beneden toe. Als ze dit zei werd er gezucht en mocht ze meelopen naar de ctg, hier zagen ze activiteit maar meer werd Amber ook steeds niet verteld. Na drie dagen was Amber het zo zat dat ze naar huis wilde, de volgende dag mocht ze maar nog wel deels op eigen risico. Eenmaal thuis hield ze heel goed rust en hebben we de verloskundige ingelicht over hoe en wat. Thuis was Amber een stuk rustiger dan in het ziekenhuis. Ze moest ten slotte overal zelf om vragen zoals injecties voor de longrijping, de pillen, paracetamol voor de hoofdpijn enz.

Vliezen

Gelukkig gingen de laatste acht weken prima geen vroeg geboorte en geen gekkigheid meer. De week voor de uitgerekende data heeft Najat Amber gestript. Dit had helaas geen baat. We spraken af dat maandag 20 Januari Glenda rond 12.00 uur bij ons langs zou komen om de vliezen te breken als dit kon want Amber wilde heel graag thuis bevallen. Ik ging nog even een ochtend werken Amber bracht Dani naar school. Amber zag het briefje op het schoolraam hangen dat ze die middag vrij waren. HANDIG NOT! Maar goed we hadden de moeders achter de hand en zo vlot zal het heus allemaal niet gaan dus tijd zat.

Rond 12.00uur was Glenda er, we gingen naar boven na de spullen verhuist te hebben van de rechter bedkant naar de linker bed kant probeerde Glenda met die verschrikkelijke breinaalden de vliezen te breken. Dit lukte na veel spierballen gebruiken en hup het water liep. Mooi dat was deel een nu maar afwachten. Amber propte haar broek vol met alles wat absorbeerde want dat vruchtwater is me nog een sloot water…..

Dani was uit school. We hebben nog een boterham gegeten en Amber voelde wat gerommel in haar buik. Ik moest nog even snel een hondenbench ophalen hier in Hoogvliet want dan konden we de hond vastzetten ivm vreemde mensen over de vloer bij een thuisbevalling. Dit ben ik samen gaan doen met Dani. Toen we thuis kwamen was Amber boven. Ze lag op bed en lag wat te puffen. Ze zei dat ze dit maar deed want op tv deden ze dat ook en volgends haar was ze er dan sneller door heen. Ik vertrouwde het niet zo kreeg het gevoel dat het toch allemaal wat sneller ging dan we verwacht hadden. Ik belde mijn schoonmoeder om Dani op te laten halen. Die stond boven bij Amber “mam, waarom blaas je?” Amber en ik moesten echt heel hard lachen. En hup daar was weer een wee.

Til m`n schoonmoeder kwam Dani ophalen. Amber haar weeën werden erger maar volgens Amber was dit normaal en helemaal geen reden de verloskundige te bellen. ( al gaf de weeëntimer op de i-phone aan VERLOSKUNDIGE RAADPLEGEN!) Ik had het er even over met Til en die zei beter een keer te veel bellen dan te weinig dus doe maar hoor. Ik belde Glenda ze zou even langs komen. Til en Dani waren ongeveer 15.15 de deur uit.  En Glenda stapte 15.40 uur binnen. Ze keek even aan hoe het ging en Amber zei nog nou het valt nog reuze mee hoor ze maken zich gewoon zorgen het gaat prima al voel ik wel een beetje druk beneden. Glenda voelde mee in een wee en vertelde ons dat er 4cm ontsluiting was en er nog niet veel aan de hand was. Mooi zei Amber dan ga ik fijn door met puffen! Glenda ging de baarkruk halen, dat wilde Amber graag proberen gezien haar pijn in de rug. Glenda ging even 16.05uur de deur uit. Ik liet haar beneden uit en pakte even wat te drinken.

Ik voel wat beneden

Ik kwam boven Amber was bezweet en kronkelde wat op bed. Oke het werd heftiger in eens roept ze “IK VOEL WAT BENEDEN….” Ik belde Glenda ze zou direct terug komen maar op de Spijkenisserbrug keren kan dus niet.

Nog geen minuut later vroeg Amber mij tussen haar benen te kijken ze voelde het hoofdje en moest persen. Ik keek : HET HOOFD !!!! ik belde Glenda ze hielp ons al rijdend er door heen. Amber mocht niet persen maar dit was ze ondertussen al aan het doen ze kon niet anders. Ze perste netjes en na twee keer was daar ons kereltje !!!! Ik pakte hem op haalde de navelstreng van zijn keeltje af en gaf hem direct aan Amber. Ze riep dat ik handdoeken moest pakken en Amber dekens moest geven warm houden was belangrijk. Glenda hoorde dat onze zoon een huiltje had gegeven, dat was perfect. We hingen op en ik ging de deur open doen. Glenda was er…. Wat was ik blij. Verloskundige zijn is echt niets iets voor mij haha….

De nageboorte kwam ook vlekkeloos en we konden elkaar feliciteren, wat een megagaaf gevoel met zijn tweeën onze zoon ter wereld gebracht in 18 minuten tijd!

Glenda belde de kraamzorg, keek onze zoon en Amber na en na wat reparatie werkzaamheden bij Amber waren we weer een beetje bijgekomen. WE HEBBEN EEN ZOON vertelde we trots aan iedereen die we te pakken kregen. Til geloofde het bijna niet, ze waren net in Maassluis na een klein boodschapje haar huis binnen gestapt en hij was er al… Dani haar broertje was geboren we konden niet wachten hem te laten zien aan haar.

Jeffin Andre
3340 gram en 51cm lang

De uren erna waren vooral heel raar, Dani was totally in love met haar broertje.

wesley_blog2

De grootouders waren overdondert van dit toch wel een beetje aparte verhaal en iedereen feliciteerde ons uitbundig. Logisch natuurlijk maar we zaten nog zo vol adrenaline dat het besef bij onszelf er nog niet helemaal was. Jeffin is vanaf het begin een heerlijk rustig “bolleke” zoals oom Bert dat zei, daar had hij dan ook helemaal gelijk in. Hij at die nacht niet maar goed hij was nog misselijk ook voor hem was dit heftig geweest. De volgende dag kwamen we pas echt een beetje bij. Dani knuffelde heel wat af met haar broertje en mocht uiteraard op school vertellen dat ze een broertje heeft gekregen. We hadden een shirt voor haar laten maken dat droeg ze dan ook vol trots. Ze glom van oor tot oor als je haar grote zus noemde en wilde overal bij helpen.

Met Jeffin ging alles goed het eten kwam op gang dus ook de luiertjes die vol moesten. Met Amber ging het minder. Ze kreeg koorts in de 4e nacht en zelfs zo erg dat ze ervan ging ijlen. Ik heb de ochtend dit direct gemeld aan de kraamverzorgster die belde naar de praktijk. De verloskundige ( wie dat was op dat moment weet ik even niet meer) wilde dat we naar het ziekenhuis gingen. Dit deden we dan ook. Jeffin bleef met zijn zus en mijn moeder thuis. De kramverzorgster ging mee dat vond Amber fijn want zei wist wat er evt. te vertellen viel Amber was zo moe en verloor stinkende stolsels koorts enzv…

De placenta was compleet maar toch moest er een echo gemaakt worden. Binnenwaarts wellis waar. Amber zag dit totaal niet zitten. Er was net een baby uitgekomen en er zaten wat hechtingen dat zou echt niet gaan gebeuren. Maar goed het moest want anders moest Amber blijven en dat wilde ze al helemaal niet. Na de echo ( wat een pummel van een gyno was dat “ u wist toch toen u naar het ziekenhuis moest dat het niet voor een bakkie koffie was?!?” bleek dat er wat grote stolsels zaten.

Amber had er al een aantal verloren ter grote van een grote vuist en de andere moesten er ook nog uit. Amber was een vaatdoek wat baalde ze hiervan zeg ze zag het totaal niet zitten eventueel te moeten blijven in het ziekenhuis. Ze vroegen zelfs al waar de baby was want die mocht dan uiteraard gewoon bij haar blijven in het ziekenhuis. Amber zei gewoon naar huis te gaan dit moest overlegd worden en gelukkig met een strikte rustregel, extra dagen kraamzorg en flinke dosis pillen mocht dit. Vijf dagen later moest ze wel nog een keer bloed laten prikken. Dit deden we en gelukkig waren de ontstekingswaardes aan het dalen en zeven dagen later waren we weer bij de gyno en die was er ook een stuk geruster op! Ondertussen voelde Amber zich ook een stuk beter dus na 3 dagen zonder bezoek en alles weer rustig was konden we onze zoon vol trots aan iedereen showen die hem graag wilde zien.

Al met al one happy familie Arends !!!!!

[divider]

Wesley Arends