Een hobbelige maar mooie weg

Amber en ik kunnen moeilijk en eigenlijk niet op een natuurlijke manier kindjes krijgen. Dit was uiteraard heel vervelend, Amber was 19 en ik was 23 toen we al te horen kregen dat als we graag kindjes wilden we er al aan moesten gaan denken de medische molen te gaan betreden.

[divider]

Amber heeft PCOS ( PolyCysteus Ovarium Syndroom ) in ernstige vorm. Amber is gek op kinderen, zij kon zich een leven zonder echt niet voorstellen. Ik was er iets makkelijker in maar was met de liefde die ik voor Amber voel ervan overtuigd deze stap zeker te moeten gaan maken.

Ik wilde kids met Amber en wist het zeker!  We probeerde ons leven niet helemaal in de ban van te zetten. Maar als je eenmaal de molen betreden hebt ,kan je niet anders meer dan dag in dag uit er toch aan denken. Vooral voor mijn schat was het heel moeilijk, vanaf haar 12e paste ze al met heel veel liefde op kindjes en droomde ervan een groot gezin te kunnen krijgen.

De medische molen

We begonnen, Amber moest beginnen met pillen slikken en Ik moest mijn potje brengen voor zaad onderzoek. Mijn zaad was goed bleek uit de test , Amber moest pillen gaan slikken, echo`s, inseminaties enzv ondergaan. Eindelijk na een aantal jaar, 18 inseminaties en miskramen in de 5e, 6e en 11e week  verder,  mochten we naar een kliniek die helemaal in het teken stond van de “kinderwens”.

Weg uit het ziekenhuis en hopelijk een stukje dichter bij onze wens. Hier werden we echt heel fijn geholpen. We mochten beginnen aan IVF, dat betekende hormonen prikken voor Amber en voor mij de taak haar bij te staan. Dit deed ik uiteraard met heel veel liefde. Maar soms was het  ook best heel lastig. Verandering van humeur ,gewicht en ongewenst haargroei alles wat kon had Amber . Dit was moeilijk om te zien, dat je vrouwtje het daar echt heel moeilijk mee heeft. Voor beiden lastig dat veel mensen dachten dat omdat we jong waren het allemaal wel goed zou komen.
PCOS is niet te bestrijden of te  genezen. Het is er en dat is verdomd lastig. Door het prikken van de  hormonen  kwam Amber ook veel kilo`s aan. Niet dat ik dat heel erg vond maar Amber natuurlijk wel.
De haargroei in haar gezicht is natuurlijk ook echt niet tof!!! Maar goed aanbeland bij kinderwens gingen we de IVF procedure in. Amber moest hormonen aan prikken 3x per dag twee prikken zetten, daar bij nog een menu aan pillen en hop weer voor een echo. Elke keer waren we vol goede moed en dan is de dag daar dat de arts zegt “er zitten meer dan genoeg eitjes om te gaan aanprikken!” de punctie werd gepland.
Voor Amber erg luguber allemaal. Twee dagen later naar de kliniek terug, een infuus en hup de procedure ging van start. Amber kreeg morfine om de pijn te onderdrukken dit leek mij ook hard nodig ik kon mee kijken op het schermpje maar tof is toch echt heel anders.
Prikje hier prikje daar en ze gingen de eitjes leeg zuigen. Alles was goed gegaan. Wat was en ben ik trots op mijn schat dat ze dit allemaal gedaan en ondergaan heeft! Nog eens twee dagen later kregen we het verlossende telefoontje, er waren meer dan genoeg eitjes en er kon er een terug geplaatst worden. Dit gebeurde dan ook dat ging vlekkeloos en gelukkig geen pijn voor Amber. Dan krijg je de slopende periode van 14 dagen wachten………14 dagen wachten voor we mogen testen!!!!!

JA TWEE STREPEN!!!!!!!

Het was ergens in April we zaten lekker buiten zelfs het weer was goed.Amber had de test gedaan. En het was wachten nou eigenlijk het streepje tevoorschijn staren,het duurde en het duurde….
We zijn zwanger, jeetje wat een opluchting, wat een gevoel geeft dat zeg we konden het wel van de daken schreeuwen iedereen vertellen en…. NEE we moesten echt nog voorzichtig zijn.
De moeders mochten het weten verder nog even niemand. We waren pas twee weken toch echt nog 10 weken te gaan voor we echt wat geruster er op konden zijn,die weken waren slopend.
Fantaseren, dagdromen, bedenken alles we waren er klaar voor we wilde het mega graag a.u.b blijf zitten kleine Guusje ( de arts die de terugplaatsing deed zei “nou Guusje zit!” na de terugplaatsing dus die koosnaam hebben we dan ook aangehouden.
Het was zover, we waren voorbij de 12 weken en iedereen mocht het weten, Amber had gelukkig nergens last van en we waren dan ook zielsgelukkig….

wesley_echo

De zwangerschap verliep voorspoedig geen gekkigheid en alles gezond er op en eraan.

De bevalling

We naderde de uitgerekende datum  en nog geen baby. We wisten dat we een ZIJ kregen dus ze zat nog heerlijk warm bij mama in haar buik. Amber was het goed zat, nieuwsgierig en klaar met het zwanger zijn en totaal in de ban van onze dochter. We moesten naar de gynaecoloog die ging Amber inleiden. Dit gebeurde op 11 januari 2010.
We moesten ons om 7.00uur melden en dit deden we dan ook netjes.  Alles verliep relaxt, we kregen ons kamertje en Amber kreeg een infuus,even later werden haar vliezen gebroken.
Raar gezicht ( van die breinaaldachtige dingen) en voor Amber een raar gevoel vertelde ze direct haha ( Lees: ben ik nou aan het plassen oeps ho wat is dat gek hoor bahbah).
Amber wilde graag dat de moeders erbij zouden zijn, dus zowel schoonmoeder als mijn moeder die ons al het hele traject met alles steunde mochten bij de  geboorte zijn. De moeders waren zo zenuwachtig dat ze in plaats van 12.00uur in het ziekenhuis zouden zijn, ze er al om 8.30uur waren.
Maar goed ook, uiteindelijk Amber deed het geweldig pufte zoals op tv en met af en toe een vloekje en een scheldpartij, waren we vrij snel op het punt dat de paniek een beetje uitbrak.
Ons meisje schoot telkens naar boven als Amber geperst had. Wat resulteerde in stress en zo haar hartslag daalde.
De gynaecoloog werd erbij gehaald. Na drie keer persen met de ellebogen op Amber haar buik van de zusters en weet ik veel wie er allemaal waren, besloot de gynaecoloog een knip te zetten.  En onze dochter direct te halen met de kiwi. ( kindvriendelijke vacuümpomp!) Dit lukte!!!!!!! Daar was ons meisje:

Dani Maria 3245 gram en 49cm lang….

Wat een prachtkind en wat een trots! Amber heeft ons kind gebaard met bloed zweet en tranen maar ik ben zo blij, elke dag nog dat het goed gekomen is, en dat Amber de vrouw is die mijn dochter heeft gebaard ze deed het wel ffe zeg maar…. (Lees: houden van is echt zo enorm en helemaal als je dat kleine meisje van ons eenmaal gebadderd hebt….zo mooi…, want net vond ik haar er nou echt niet zo fris uit zien haha)

[divider]

Wesley Arends