De bevalling en het jaar erna.

Als sinds halverwege de zwangerschap weet ik dat het een keizersnede wordt i.v.m. de ligging van de kindjes. De artsen in het ziekenhuis willen graag wachten tot na de 37 weken dus ik probeer mijn dagen vol te maken met tv kijken, lezen en slapen.

[divider]

Applaus

Met 36 weken en 3 dagen helpt mijn man mij ‘s avonds in het ziekenhuis om even lekker te douchen. Als de warme straal op mijn buik staat krijg ik kramp. Mijn man weet zeker dat het gaat beginnen maar ik voel verder nog niks. Na het douchen ben ik mijn bed ingestapt en is mijn man naar huis gegaan. Ik heb lekker geslapen (voor zover dat gaat in het ziekenhuis) en bij het ontbijt op 24 oktober 2013 voel ik toch wel dat het een beetje rommelt. Na het ontbijt gelijk, zoals iedere dag, aan het CTG. Hierop is toch wel wat activiteit te zien en voor mijn gevoel wordt het ook steeds iets heftiger.
Ik bel mijn man op (toen nog metrobestuurder) en zeg hem dat hij nog rustig zijn dienst af kan maken en dan maar mijn kant op moet komen. Natuurlijk maakt hij niet rustig zijn dienst af en na wat overleg met zijn collega’s kan hij de metro neerzetten. Na het inlichten van de passagiers verlaat hij onder luid applaus en de nodige succeswensen het station.
Tussen de middag probeer ik nog lekker te slapen en als mijn man komt geef ik toe dat het toch echt begonnen is. De arts komt langs en vertelt ons dat de operatiekamer in orde wordt gemaakt en dat we moeten wachten totdat we naar beneden kunnen.

Geweldig!

Uiteindelijk kunnen we ‘s avonds om 18.30 uur naar beneden. Door het vele vocht dat ik vast hou is het voor de artsen lastig om de ruggenprik te zetten. Na een uur proberen en mis prikken is het dan toch eindelijk gelukt. Mijn man wordt erbij gehaald en eindelijk gaan daar onze kindjes geboren worden.
Om 20.48 uur wordt onze dochter Sophie Elise geboren, 2490 gram en ze doet het gelijk super. Om 20.49 uur wordt onze zoon Milan Thomas geboren. Hij weegt 2675 gram en ook hij doet het geweldig!
blog-4_2_annet
Als ik weer gehecht wordt mag papa alvast met de kindjes naar de afdeling. Iets minder dan een maand te vroeg maar gelukkig zijn ze perfect op gewicht en hoeven ze niet in de couveuse. Als ik eenmaal weer op de afdeling ben kan iedereen gebeld worden en kan ook grote broer Luc bij zijn nieuwe broertje en zusje komen kijken.blog-4_3_annet

Compleet

Na 4 dagen ziekenhuis mogen we op 28 oktober heerlijk met ons hele gezin naar huis.  Wat hebben we hier naar uitgekeken!! Eindelijk weer bij elkaar en helemaal compleet!
Nu ik deze blog aan het schrijven ben, zijn we alweer 15 maanden verder.De kleintjes doen het goed en zijn ondertussen alweer twee ondeugende dreumesen.
blog-4_4_annet
Natuurlijk zijn er momenten dat het best druk is en vooral de eerste weken waren af en toe hectisch door de vele voedingen en doordat je je ritme nog niet gevonden hebt. Maar zolang je jezelf niet te druk maakt komt alles op zijn pootjes terecht!
We genieten volop van onze drie kinderen en kunnen ons niet meer voorstellen hoe het is zonder 3 kindjes! Wat zijn wij trotse ouders!!
blog-4_5_annet
[divider]
Annet de Graaf