Bevallingsverhaal van Peggy

Wilde graag in het ziekenhuis bevallen maar het werd thuis……

Donderdag 28 augustus rond een uurtje of 4 s middags begonnen langzaam de weeën. Had gelijk mij man gebeld waar hij zat (hij is namelijk vrachtwagenchauffeur). hij was in de buurt en zou om half 7 thuis zijn. Gewoon nog samen gegeten en tussendoor lekker de weeën weg gepuft. Rond 20.45u toch maar even de verloskundige gebeld en daar kreeg ik te horen of het gaat doorzetten of het kan nog weg gaan. Maar nee hoor ik had nog niet opgehangen en de weeën werden steeds heftiger, maar ik had zoiets ga niet gelijk terug bellen. Nadat ik 100 keer naar de wc was gegaan en de eetkamerstoelen door heel de woonkamer liet gaan hebben we rond 22.45u de verloskundige gebeld. Dennis (mijn man) kreeg Najat aan de lijn en die zou er met een half uurtje a 3 kwartier zijn. Rond 23.15u was Najat er en ze kon mijn vliezen breken als ik dat wilde en kijken hoe ver ik was. Graag wilde in dat mijn vliezen werden gebroken dus hup richting boven naar de slaapkamer. Najat brak mijn vliezen en kreeg gelijk de mededeling dat we thuis gingen bevallen omdat ik al 7cm ontsluiting had en Najat vond dat te veel risico om naar het ziekenhuis omdat het al zo snel ging.

Ik  zat bijna tegen het plafond aan… thuis???? Maar dan hebben we niks in handbereik als er wat gebeurt met onze zoon. Er spookte van alles door mijn hoofd en heb dat ook geuit tegen Najat. Najat stelde me gerust met dat ze van alles bij haar had en als er nood is ze gelijk 112 belt en dan ook alle toeters en bellen wordt geregeld. Najat vroeg of ik het goed vond of Stephanie er ook bij kwam. Tuurlijk vond ik dat goed hoe meer handen hoe beter dacht ik.

Najat heeft alles in werking gezet. Kraamhulp gebeld. Bed omgetoverd en noem maar op. Wat ik heerlijk vond ik mocht rond blijven lopen zolang ik wel op de verdieping bleef. Ik ging nog een keer of 100 naar de wc want ik dacht dat ik moest plassen. Ik kreeg te horen als ik moest poepen moest ik gaan liggen en ja hoor al snel kreeg ik dat gevoel en hup op bed. Ik heb van alles gezegd van ik kan het niet, ik wil het niet. Zelf een moment dat ik niet meer de weeën weg kon puffen en echt even alle controle kwijt raakte. Toen werd Najat even streng tegen mij en zei dat ik nu naar haar alleen moest luisteren en zo ging het weer beter en had ik het puffen weer onder controle.

Toen was het zo ver ik mocht gaan persen. Najat had snel door dat ik verkeerd perste en hielp mij om juist te persen. Na drie persweeën was onze zoon er (29augustus om 01.18). Wat een heerlijk gevoel je kind in me armen.

Helaas was ik een klein beetje ingescheurd en werd ik gehecht maar wat is het toch fijn dat alles bij je op bed wordt gedaan. Zo kon ik de hele tijd mijn zoon zien die voor de controle bij de kraamzorg was.

Ik was altijd van mening ik wil in het ziekenhuis bevallen en dan het liefst in het ikazia en dan in het bevallingsbad, maar door deze ervaring thuis en ook door de super hulp en steun van Najat en Stephanie heb ik deze bevalling als super ervaren. En als we nog een tweede kindje mogen krijgen wil ik graag weer thuis bevallen.

[divider]

Dennis, Peggy & Stijn